The final Trip

Ok, waar waren we gebleven
Ik was terug uit het Westen en ik plande een trip naar het Oosten
(Sorry sindsdien, mijn laatste dagen in K'la en mijn eerste dagen terug in België is het niet meer zo erg tot Bloggen gekomen)
Het positieve daaraan is dat ik veel meer en sneller fotos kan uploaden.
Zoals beloofd begin ik met een foto van de genaamde Kat: Shamba

en een familieportret met Brian, onze inwonende student.



Hoofdstuk 1:
The final Trip
Dinsdag 1Maart voor een laatste keer gaan Shotten op de Brittish Club, gecombineerd met een verfrissende duik en een goede douche. Zoals in een perfect leventje van de voetbal direct naar het schatje die een lekker potje had gekookt. Wegens vermoeidheid en toch niets anders te doen, ginder blijven slapen om de volgende ochtend direct wat kleine boodschapjes te kunnen doen met haar, iets gaan eten en haar naar school gebracht.
Waarna ik eindelijk naar huis, mijn tas ingepakt en vertrokken voor mijn ontdekking van het Oosten van Uganda.Tent in de rugzak en verder amper bagage mee. Geen Alpijnse hoogtescenarios te verwachten zoals het vorige weekend.
Bussen naar Tororo blijken er niet te zijn, tenzij langs Mbale, wat een omweg is. Dus opteer ik toch maar voor de leuke overcrowded taxi-optie van 4u of meer. Naast mij zit een man die mij tenminste helpt op de juiste plaats uit te stappen in Tororo en die de stad wat kent en weet dat het Rock Classic Hotel, buiten de stad, geëquipeerd is met een zwembad. Gecombineerd met de informatie in mijn gids dat dit de enige plek is waar camperen kan, spring ik op een boda daarheen. Maar wat een teleurstelling
Het is ver uit de stad, geen avondlijke stadswandeling, hoewel het hotelpersoneel mij wel graag wou vergezellen...
Je ziet The Rock niet vanuit het hotel/camping

25.000UGX om te camperen (Op Banda Island betaal je 40.000 voor FullBoard Dormitories en in Kasenda heb ik voor 6000 gecampeerd)

De Uttermost Deceiving teleurstelling kan ik niet verwoorden:

De Health Club was mijn sanitair blok


Het personeel van het Hotel was wel extreem vriendelijk en ik kreeg zelfs een gids mee voor de beklimming van Tororo Rock de volgende ochtend... Mijn gids loopt om langs Prive-domein van Tororo-Cement Factory, waar ik mij moet laten registreren bij bewakingsagenten, maar die mijn tenminste wel de juiste en kortste weg kunnen begeleiden. Tot aan de plek waar een gemeentelijke-prive-bewakingsagent mijn 20.000UGX per persoon aanrekent om met een gids de rots te beklimmen, niemand had mij dat op voorhand verwittigd. Ik kan niet betalen voor mijn hotel gids dus die moet huiswaarts keren en ik maak me lichtjes boos op die agent en zijn gidsen, ik eis een receipt, wat er niet is, ik vraag een identificatie, ook niemand... Maar goed...

Wel een mooie plek om op uw lui gat te zitten wachten op onnozele touristen die een stom stuk rots willen beklimmen.

De klim begon rustig, maar al snel werd het rotsklauteren om uiteindelijk net niet in een Via Ferrata om te slaan


In een eerste fase leek het een onoverkomelijke opdracht:


maar al snel kwam ons stukje steen steeds dichterbij


Om uiteindelijk beloond te worden met een stevig verfrissend ochtendbriesje en het volgende uitzicht over Tororo


en de cementfabriek (die langs de andere kant van den Rock ligt)


Onderweg naar beneden nog wat met een koe gevochten die in de weg stond op het paadje.


en CaveMan gespeeld, toevallig een van mijn Hobbies


Vertikt mijn gids een fooi te geven en teruggewandeld langs Rock Golf Course... In Uganda mogen Apen en Koeien ook meegolfen als er gegolfd wordt:




Gezien de prijs en de saaiheid van de plek ben ik er na mijn ochtendwandelingetje dan ook vertrokken richting Mbale. Ooit een van de 3 grootste steden van het land, en naar het schijnt het minst verwoest gedurende Jarenlange burgeroorlogen om de eenvoudige reden dat er geen invloedrijke persoonlijkheden kwamen uit het Oosten omdat er geen invloedrijke "stammen"/tribes/gropen mensen waren.
Resultaat een grote en hele mooie stad met heel veel heel oude huizen, brede mooie lanen, ...
Lokale Overheid:

Gerechtsgebouw:

African Golden Gardens

Alwaar ik wat Postogrammen heb geschreven

Restaurant Oasis of Life
Buur van mijn hotel (Royal Princess Guest House)
Maar spijtig genoeg gesloten.


en nog wat gebouwen in de stad:






Mbale wordt over het algemeen niet gezien als een touristische stad, enkel als een commercieel centrum, op doortocht naar Kenya, en eventueel als voorbereidingsplek voor mensen die op Mount Elgon gaan rondtrekken.
Omdat ik er een hele dag moest wachten op mijn schatje die 's avonds na school in K'la zou vertrekken, ben ik dan maar wegens het gebrek aan lokale gidsen op een motorfiets gesprongen om mij naar Wanale te brengen een dorpje op een subtob van Nkokonjeru, wat dan weer een uitgelopen berg is uit het Mount Elgon massief. Het komt er op neer dat ik bijna een uur op de moto heb gezeten tot ongeveer halfweg over een verharde weg, maar steeds omhoog, arme motorfiets... langs prachtige heuvellandschappen en mooie groene valleitjes, voor uiteindelijk 1 foto die de moeite is van Mbale
Maar eerst moeste we tanken, in Lybië


Mooie Groene valleitjes en rotsmuren om U tegen te zeggen, maar onze ijverige tuffer heeft dat allemaal overwonnen.




Onderweg een onzichtbare waterval


en natuurlijk een foto op de top om te bewijzen dat ik er geweest ben.


Voor de uiteindelijke Ultieme Foto: Mbale bijna recht vanuit de lucht... allee of toch ongeveer:


Na deze heerlijke tocht had ik wel een stofverwijderend middel nodig genaamd Douche. Gelukkig was mijn Royale Guest House daar uitstekend mee uitgerust.


Stel u voor, een single room, en er stond zelfs een bed. Pure Luxe.

Omdat ik toch ook nog ergens een officiële twist aan mijn reisje moet breien, ben ik op zoek gegaan naar Mbale Regional Referal Hospital, in de hoop daar ooit eens studenten MB op stage te kunnen sturen.
Ik loop gewoon binnen op radiologie en wordt direct heel hartelijk ontvangen door chief en senior radiographer. Zelfs in een reusachtig land van 32miljoen inwoners is MB een klein wereldje en kennen ze een boel vrienden/collegas in K'la en Gulu.

Redelijk mooie moderne instalaties binnen (2005 Donation from Japan) en dus best de moeite om studenten naartoe te sturen. Al is het maar om de eenvoudige reden van eventjes uit het drukke K'la te zijn.

Na dat bezoek blij en voldaan gaan uitzoeken waar ik de taxi naar Sipi moet pakken. Vervolgens opnieuw naar mijn African Golden Gardens gewest voor nog een briefje te schrijven op het teras.

Wie komt er aldaar langs, Nelson, de radiographer die ik 's middags had ontmoet. Ik had gedaan met mijn briefje schrijven en dus heb ik maar leuk met hem blijven babellen tot het tijd werd om Rashidah te gaan oppikken enkele uurtjes en enkele pintjes later.

Het enige dat nog echt moet vermeld worden uit Mbale voor we verdertrekken:
Royal Princess Guest House


Of liever Princess House

De mooie binnekoer


Tijd om zaterdag ochtend naar Sipi te trekken per taxi die halfweg omhoog oververhit geraakt. Verbazend als ge een voertuig met 10 plaatsen dubbelbezet :p en constant in te kleine versnelling blijft doortuffen.
Maar we zijn er geraakt en zoals de reisgids had vermeld is Sipi de ultieme toeristenval, ik was nog niet uit de taxi gestapt of ik had al 3 logement aanranders. Maar goed geïnformeerd wist ik al waarheen, en dat was absoluut geen slechte keuze.
Tentje opzetten

Uitzicht 's morgens vauit de tent

Watervalnummero4 vanop de camping

Watervalnummero1 vanop de camping

Namiddag wat uitgerust op Crow's nest (naam van de camping)



en wat grappige fotos gemaakt van een watervalplassende Schat.


Om de volgende ochtend vroeg te kunnen vertrekken voor een lange wandeling langs de 4 watervallen. Achteraf gemerkt dat ik ENORM veel fotos genomen heb, en twee filmpjes.
Laten we beginnen met de filmpjes
waterval 4

waterval 1

*Sorry, Er wordt gewerkt aan rechtzetten*

Waterval 1

watervalletje 2,0
en Natural Swimming Pool
(Klein beetje teleurgesteld)

Aanloop naar Waterval 2,5

en Waterval 2,5



Waterval 3 (tegen de 80m hoog)
plus Natural Shower,
Ma da heb ik toch niet geprobeerd, de Natural Swimming Pool was al Koud genoeg.




en uiteindelijk
Waterval 4 (100m hoog)
absoluut indrukwekkend om aan de voet ervan te zitten verfrissen.



Plus bezoek van Familie Aap (Grappig genoeg exact wanneer ik aan de gids vraag of ge hier behalve vogels en vlinders ook andere dieren kunt bezichtigen: "We have some monkeys, but they never show") Ik zal jhust gepasseerd zijn wanneer het never was.

Vindt de aapjes!

Na deze verfrissende wandeling
aangekondigd als 4-5u, maar aan ons gezapig-familiaal-fotografisch-Ugandees tempo, zijn we van voor 9 tot na 3 onderweg geweest.
Spijtig genoeg weer met een teleurstellende gids. Hoewel een gids van de CampSite
Beperkt Engels (Planten kende hij enkel lokale namen), gevraagd voor extra bovenop de vastgestelde prijs, snel snel doorrennen van 1 waterval naar de andere, en ergste van al moesten we halfweg "entrance fee betalen" wat niet op voorhand was vermeld (gelukkig was dat wel incluis van de totaalprijs en had ik een klein beetje cash geld mee)

Rustig gewassen, uitgerust, middagdutje gedaan, op de avond gewacht, avond gegeten en gaan slapen. Voor een laatste keer in ons gezellig tentje, niet te koud, niet te warm.

Volgende dag (dedju weer verkiezingsdag) op een taxi richting Mbale gewacht, meerdere volle voertuigen moeten laten paseren, maar uiteindelijk helemaal tot benden geraakt in een halfvol busje, dus plaats genoeg. In Mbale op een direct vertrekkende bus gesprongen. Enerzijds positief zo een snelle verbinding, normaalgezien stap je op en wacht je nog 30min of 1u tot de bus vol zit, geladen is, volgetankt is en kan vertrekken. Anderzijds negatief, want ik had gehoopt in Mbale iets kleins te ontbijten, maar dat zat er dus niet meer in tot voorbij Jinja we onze eerste markt-stop kregen: flesje water en 1 stickje beef (genre bbqbrochetteke)

Aangekomen, Rashidah naart school, ik naar huis.
Uitgepakt, gewassen, ...

Vervolg = volgend hoofdstuk: The return of the Return