Familiale uitbreiding

23 feb 2011

Jipiejahee, we hebben er wat huisgenootjes bij: een zekere Lilly is ons komen vervoegen,

en heeft de eerste nacht al op mijn bed geslapen. Speels, gezelschapzoeker en Pieper...
De volgende dag(vandaag dus eigenlijk) is ook Milly ons komen vervoegen. maar die is momenteel erg stil en schuw.

Maandag was nog steeds wat rustig van de verkiezingskoorts. Maar ben wel allerlei dingen gaan onderhandellen met lokale ziekenhuizen.
Maandagavond wordt er gevoetbald op Kabira Country Club hier om de hoek, dus ik daarheen op het afgesproken uur,... maar natuurlijk komen we pas aan voetballen tegen een goed anderhalfuur later, maar het heeft toch deugd gedaan. Thuisgekomen is er geen stroom dus forceer ik mij de frigo leeg te eten: halve liter melk naar binnengeslokt om dan te ontdekken dat de stroom al terug is. Ondertusen krijg ik een last-minute uitnodiging voor een verjaardagsfeestje van Ayo, en iemand met zo een naam kunt ge niet negeren. Spijtig genoeg moet ik er zonder Rashidah heen wegens ziekjes,... Gezellig feestje waar iedereen wat met iedereen babbelt, familie, vrienden, ... Maar om 2u als het zowat gedaan is wordt mij verteld dat het geen uur is om nog naar huis te rijden, dus krijg ik een bed aangeboden. 's morgens heel hartelijk bedankt en maar rap vertrokken.
Jarige Party Animal met haar Onnozele PartyCrasher/Relationele Adviseur

PartyHouseMbuya

PartyHouseMbuya

een kamer die op mij lag te wachten

Rashidah is 's morgens nog steeds ziek dus na wat ontbijt en dergelijke trek ik erheen en passeer ik de dag bij haar. Iets gaan eten, haar haar laten herdoen, ziet er weer helemaal anders uit, en 's avonds was ze weer wat beter, ik heb geprobeerd haar te forceren veel te drinken.
Zieke Rashidah bij de Kapper

Teleurstellend nieuws uit een internet cafe waar ik schuilde voor de regen, de eerste echte ECHTE Tropische donderstorm. Eindelijk wat afkoeling, die we vandaag bekopen met EXTRA vochtige hitte. Gisterenavond vermoeid, maar voldaan in slaap gevallen tijdens de rust van Lyon-Real (1-1)
Vandaag waren het weer verkiezingen, dus niet proberen teveel buiten te komen, maar ben toch wat rondgeweest dingen uitzoeken. Sinds gisteren hebben we thuis ook geen water meer omdat Mr.Crazy A. vertikt zijn waterrekening te betalen.
Thuisgekomen en de film: I am Legend bekeken. Mooi

De verkiezingen van vandaag gingen om Local Councils. De zus van Rashidah staat ook ergens op een lijst.
De verkiezing voor Kampala Mayour is vanmorgend uitgesteld wegens onregelmatigheden. Met als gevolg drukte in het centrum. De kantoren hier in de buurt zijn echter absoluut kalm. Voor zover we van kantoren spreken, polling stations zijn gewoon enkele plastieken stoelen en tafels buiten, en stemmen gebeurt in een zwarte wasteil.

Nu wachten op Rashidah, in de hoop haar uit eten te nemen en dan uit te gaan. Voor zover het tegenwooridg lukt iets uursgewijs af te spreken met haar. Maar dat komt in orde.

Vrijdagochtend mijn eindwerk hier presenteren, en hopelijk vrijdag avond eindelijk op lang weekend vertrekken met de tent van Crazy A..

een zicht over Kampala, vanaf Kololo Hill

schoonmama

20 feb 2011
de schoonmama

Internet en fotos is nog niet helemaal op punt, en al zeker niet als uw USB-stuck stik is, hopelijk is dat nu opgelost.
Twee dagen verkiezingsresultaten zien binnenkomen op teevee, en zoals verwacht blijft een zekere Yoweri Kaguta Museveni aan de macht voor de komende 5 jaar. Officiele resultaten vanmiddag rond vier uur bekendgemaakt door de voorzitter van de Electoral Comission.

Maar om de chronologie er wat in te houden:
Zaterdag ochtend proberen internetten, nogal falikant afgelopen: geen fotos, geen voorbereide blog (dus maar rap iets wat neergekrabbeld) Daarna, wegens niets horen van schatje, op gang getrokken richting ginder (Kasubi-Kawaale), onder een eerste reeks lichte plensbuitjes. De stad is ongewoon rustig: ONGELOOFLIJK. Eventjes met haar de bar opengehouden en Pool gespeeld. Natuurlijk begint ze in het geniep te koken voor mij, ik vermoed dat als ik haar eens uit eten wil nemen, dat ik haar zal moeten kidnappen. Veel volk zien langskomen: Fred "de buurman" een pintje getrakteerd, en met allerlei Zussen en Broers en Neven en Nichten gesproken. Allemaal heel fijn, maar na het eten heb ik toch aangedrongen om huiswarts te keren, vooral nadat een lokale baby me had ondergekotst. Behalve mij bevuilen is het een schatje dat dolgelukkig begint te lachen als hij me ziet, met wie ik uren kan spelen. Anderen spreken toch maar een vreemd taaltje onder zich dus moet ik mezelf maar zien bezig te houden met iemand die niet steeds met anderen begint te praten in dat vreemde taaltje.

FOTOS
pool, baby, bar,...





Op de weg huiswaarts passeren we accidenteel langs Mr.B.s huis, hij is eindelijk terug in town. Nog steeds dezelfde: koken voor al zijn bezoekers, ook de onverwachte zoals wij, goede luide muziek: Tanya Stephens, en een gezellig boeltje. Zeker met de jonge hond net geaddopteerd in den bush, genaamd Police-Rockstar... Na heerlijke geit te hebben gegeten, begeven wij ons,... om te wassen en dan uit te gaan. In de hoop de rest van de bende hier en daar ook nog te ontmoeten: Maar de eerste plek waar we heen wouden was al gesloten, en onze favoriet (Iguana voor de leken onder de lezers) zag er om middenacht ook echt alles behalve veelbelovend uit, maar vanaf 1u begonen het volk binnen te stromen en tegen twee uur was er actieve volksdansbeweginbg en zijn we mee gaan doen.
eeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee
kpeis dak in slap val...

Vandaag de schoonmama gaan bezoeken:
ik schrijf morgen verder.

bye bye

vervolg
21 feb 2011

Spijtig genoeg zijn we die avond geen bekenden meer tegengekomen, er heerste ook 's nachts een algemene kalmte over de stad en zijn wilde uitgaansleven.
's Morgens rustig opgestaan, ontbeten (jaja weer pain perdu) wasje en plasje en vertrokken naar Mukono District, de naam van het dorp van de schoonmama is onuitspreekbaar, laat staan, schrijfbaar. Maar eerst moesten we nog PER SE ABSOLUUT langs de zus int stadscentrum, voor een, tot op heden voor mij onbekende reden. Maar de zus is heel sympathiek. De taxirit is slaapverwekkend, of ik was gewoon moe, aangekomen moeten we nog een tijde Boda-rijden. Maar dan zijn we er eindelijk! Hoor ik de stem van schoonmama langs alle kanten rond het huis komen, ik moet van schatje binnen gaan, maar de mama gaat eerst de bodarijder bedanken, en allerlei andere dingen doen... R. begint me oude fotos te tonen van de hele grote familie. Eindelijk komt de schoonmama mij begroeten, Allerlei vreemde gebruiken en rituelen. Het belangrijkste is dat ze blij is met de cadeaus: stof voor een kleedje, wat basis etenswaren en wat chocolade.
Ze komt niet bij ons zitten, omdat dat niet hoort en omdat ze eten aan het maken is... maar veel erger nog, eten wordt opgediend en ze eet niet met ons. Heerlijk typisch gegeten: Matooke, Irish(potatoes), Kip, Beef, Rijst, Kool, ...
Gelukkig komt de schoonmama bij ons zitten als ze gedaan heeft met eten, terwijl ik nog ten volle geniet. Kan ik haar tenminste bedanken voor het lekkere eten, en wat babellen over vanalles en nog wat, tjah, waar babelt ge zoal over met uw schoonmama,... Het belangrijkste is dat ondanks alle culturele verschillen iedereen heel blij is, en dat ze dolgelukkig is voor haar laatste dochter, voor wie ze geen onderwijs meer kon betalen.
Nog een wandelingetje gemaakt door "de Village" lekker rustig, mooi groen, mensen kalm en gezapig. Moesten pintjes gaan halen voor het bezoek van 's avonds want ze gingen de verkiezingsoverwining van hun president vieren. Officiele resultaat op de radio gehoord rond 4u. Telefoon gehad uit Belgie, doet ook eens plezier. De wandeling was wel WARM! en lang, op de terugweg ergens in het gras gaan liggen uitpuffen. Thuisgekomen, hoewel het als ongehoord wordt beschouwd krijg ik toch de complimenten voorijn behulpzame opvoeding, omdat ik help tafel afruimen en wil helpen met afwas enzo... Ik begrijp niet dat ge dat niet toelaat aan uw gasten en tegelijkertijd klaagt dat uw eigen kleinkinderen verwend zijn en niets doen in het huishouden. Maar goed het begint donker te worden en we moeten thuisgeraken, en tegengesteld aan K'la, springt ge hier niet zomaar op elke straathoek op een boda of taxi. Tweemaals turen we een fietsende jeugdeling op pad om aan een boda te gaan vragen ons te komen halen, uiteindelijk beginnen we te denken aan blijven ovenachten wegens geen bodas te vinden,... maar bij mirakel rijd er een langs die ons mee kan pakken. Moeten we nog eventjes PER SE ABSOLUUT de broer Isma gaan dagzeggen in zijn winkeltje van landbouwproducten, omdat de schoonmama boos is op schatje dat ik nog geen enkele van de broers heb ontmoet. De terugrit is een hel, onnozelaar van een taximensen willen eerst niet vertrekken als hun busje niet vol zit en eenmaal VOL vertrokken, stoppen ze nog onderweg om bij te laden. Ik vertik het om een volledige prijs te betalen als we met meer dan 3 op een bankje van drie zitten. Met als gevolg dat ze op de andere bankjes met 5 zitten met momenten. Maar als ik de commentaren van iedereen mag geloven vinden ze dat ik gelijk heb. uiteindelijk geraken we thuis, Uitgeput! schatje ligt na 5 minute in bed, ik probeer nog wat te bloggen,...
maar zoals de lezer kan zien, geef ik het al snel op en moet ik 's ochtends mijn gekribbel afwerken.
Ontbeten met pap van schatje en nu ga ik beginnen ziekenhuizen afschuimen.
Zien hoe het zit met de verkiezingsatmosfeer int stad....

sectie fotos:
hondje van Mr.B uit de Bush


eten voor twee,
maar we waren met drie

Verkiezingskoorts?

18Feb2011
Verkiezingskoorts

Voor de nieuwsgierigen van de vorige blog, Valentijn is niets meer geworden. Mijn dagen gevuld met rondlumellen, kleine boodschappen, nog eens bij Susan langsgaan voor wat te bespreken (niet veel deruit gekregen). Wennen aan het Ugandese levensritme gaat niet meer zo vlot, de frustraties van de eerste dagen eindelijk kunnen verwerken. Mensen die niet komen opdagen voor een afspraak met mij hebben pech!
We mogen het niet ontkennen, Uganda heeft duidelijk +38graden koorts. Elk gesprek dat ik heb gehad, iedereen die ik ontmoet heb, komen we ergens tot de verkiezingen. In de eerste plaats voor 8 presidentskandidaten (waaronder Yoweri K. Mu7i, 26 jaar aan de macht) en de "verwachte" winnaar. Kampala is heel de week erg rustig, enerzijds is er overvloedig veiligheidspresoneel zichtbaar aanwezig in de openbare ruimte, anderzijds blijken er een boel mensen te verkiezen naar hun dorpen terug te keren, uit veiligheidsoverwegingen. Voor "ons", niet Ugandezen word afgeraden om ons dit weekend buiten K'la te begeven. Maar ik ga de mammy van mijn schat toch bezoeken op zondag. als goede Belgische burger, ben ik me, tegengesteld aan vorig jaar, toch maar gaan inschrijven op de ambasade. Moest er iets gebeuren: meeting point for evacuation is op 50 meter van mijn voordeur.
Ik kan een hele analyse maken over het verloop van de verkiezingen, maar enkele feiten om jullie een duidelijk beeld te geven van de serieux van dit event:
*mijn schat (en anderen) hebben zich geregistreerd, maar hebben geen "voters card" toegestuurd gekregen. Velen begeven zich toch naar een polling station, want soms staan ze toch op een lijst. Mijn schatje is daarom nu ook net vertrokken. Ik hor en zie op tv, dat er overal mensen komen opdagen, die een kaart hebben en niet op de lijst staan, of omgekeerd,...
*hoewel ik niet weet of het stemmen grondwettelijk geheim is in dit land, maar op tv worden beelden getoond van polling station waar je gewoon in close up kan zien wat iemand stemt. Polling stations zijn hier gewoon in open lucht.
Van mijn huis tot de hoofdbaan (+-500m) ben ik langs drie stations gelopen.
*Er word ook net op tv geannalyseerd dat er onvoldoende fysieke transportfaciliteit is voorzien om alle stembakken naar de telstations te brengen...
en zo kunnen we blijven doorgaan.
*ondertussen nog beter: een presidentskandidaat wiens naam niet op de kiezerslijsten staat, politieke journalist in de studio zegt dat zijn stem, als hij zou stemmen, dus eigenlijk illegaal is.

De rest van de week wat films gezien: iets geannimeerd met uilen "The guardians of ghoul" ofzo,.. en The Blind Side, prachtige film zonder twijfel(wel heel erg zwaar Amerikaans). Ook veel politieke sociologiale discussies over Uganda, Noord-Afrika en Arabie...
Gelukkig is niemand hier geintresseerd in Stupid Belgium zonder regering, of is dat ondertusen al verholpen.
Ook een avond de bar van mijn schatje gaan bezoeken, de plek is leuk en mooi, ik ben blij dat zij er tevreden is.
Haar ook eens naar shool gebracht en op school afgehaald,... en gisteren een cadeau voor de Mammy gaan kopen. Met lege handen afkomen bij uw schoonmama is toch ook geen goed begin. Woensdagavond heb ik wat mensen uitgenodigd voor een avondetentje, pasta, rijst, patatten(Irish), gehakt, wat groentjes saus met tomaten en paprika en een miniauberginetje die per ongeluk in mijn boodschappetas is gevallen (letterlijk, niet figuurlijk) Nadien nog voetbal gekeken Arsenal-Barca, als enige Barca fan, heb ik lang kunnen lachen, en heb ik geen probleem met de score, "Laat die gunners maar dromen, volgende week ist gedaan voor hun, niemand gaat in Barca winnen"
Donsderdag avond = Rock night at Steak Out, en sinds de reisvermoeidheid van vorig weekend mij niet erg actief heeft laten uitgaan, zijn we eindleijk eens goed uitgeweest. Enerzijds nog wat voetbal gekeken op de +10 schermen in die openlucht party plek. Mijn Nile Special smaakte heel goed en zelfs nog beter wanneer na de match alle scores van de avond eventjes passeerden (RSCA-AA 0-3) wat de avond nog beter heeft gemaakt "Alors on Danse" en dan uiteindelijk tot een gat in de nacht ge-danseerd. Ook al twee dagen "pain perdu" gemaakt als ontbijt, de mensen hier zijn daar ZOT van. Vandaag pap proberen te maken, Crazy A. dolenthousiast, maar schatje vond het niet zo lekker :-(

Dus vandaag is het zover: de grote dag, de eerste multiparty presidentsverkiezingen van dit land. Mij word aangeraden binnen te blijven, maar ben al boodschappen gaan doen en gevraagd of ik foto mocht pakken van een polling station, GEEN PROBLEEM!!! Maar toen Crazy A. dat ook ging proberen werd hem dat ten stelligste afgeraden. YOU'RE GOING TO GET IN TROUBLE!!!
In bijlage probeer ik mijn foto te posten.


Verder geniet ik van een goed boek: The teeth might smile but the heart does not forget.




ik eet goed
en de politie is overuidelijk aanwezig op straat :-p